Ruszające się zęby – Czy są powodem do niepokoju?

białe zęby

Ruszające się zęby - Czy są powodem do niepokoju?

Ząb powinien być mocno i stabilnie osadzony w dziąśle i utrzymany w kości żuchwy lub szczęki dzięki korzeniom. Czasem jednak niektórzy pacjenci odnoszą wrażenie albo nawet są przekonani o tym, że w ich jamie ustnej znajdują się ruszające się zęby stałe. Co robić w takiej sytuacji? Czy mamy powody do niepokoju?

Ruszające się zęby to choroba

Podczas gryzienia, żucia, a nawet mówienia, możemy zauważyć chwiejący się ząb. Ruszające się zęby jak najbardziej nie są normalnym, powszechnie występującym zjawiskiem, dlatego pacjent mający u siebie taki problem powinien jak najszybciej skonsultować się ze stomatologiem, podczas wizyty kontrolnej. Dzięki temu będzie można podjąć odpowiednie leczenie, przywrócić stabilność zębów i nie dopuścić do ich utraty.

Ruszający się ząb jest oznaką tzw. ruchomości zębów, polegającej na wychyleniu korony klinicznej zęba w stosunku do kości wyrostka zębodołowego. Jeśli ząb się rusza i jest to ząb stały, nie należy samodzielnie rozchwiewać go jeszcze bardziej. Wtedy mało prawdopodobne, że uda się go uratować. Najlepiej w momencie, kiedy zauważymy ruszające się zęby stałe, wybrać się do stomatologa, który przy użyciu odpowiednich metod oceni stopień wychylenia zęba. Wykorzystuje się przy tym:

  • statyczny pomiar ruchomości, czyli wychylenie zęba, które lekarz podaje w milimetrach,
  • dynamiczny pomiar ruchomości, dokonywany przy użyciu mechanoelektronicznego urządzenia, tzw. Perotestu.

Ruszający się ząb stały - jaka jest tego przyczyna?

Ruchomość zębów może wynikać z różnych przyczyn. Wśród nich wyróżnia się:

  1. zmiany w ozębnej powstałej w wyniku urazu zgryzowego lub leczenia ortodontycznego (obejmują zmiany w więzadłach wokół korzenia zęba),
  2. zmiany wielkości powierzchni korzeni, powstałe w wyniku powikłań po leczeniu ortodontycznym, po urazach mechanicznych lub po przebytym zapaleniu,
  3. odkształcania się wyrostka zębodołowego po urazach zgryzowych, mechanicznych czy w wyniku zgrzytania zębami, tj. bruksizmu,
  4. zaburzenia położenia punktu obrotu zęba - po leczeniu ortodontycznym lub pojawiające się w wyniku bruksizmu, parodontozę,
  5. deformację substancji twardych zęba w wyniku powikłań próchnicy, leczenia endodontycznego lub urazów mechanicznych.

Leczenie ruchomości zębów

Chwiejący się ząb może przeszkadzać pacjentowi, wywoływać zaburzenia mowy i żucia, przez co usunięcie problemu staje się naglące. Jednak nie zawsze tak się dzieje i pacjenci akceptują ruszające się zęby stałe.

Jeśli problem narasta, stomatolog może podjąć określone kroki, mające na celu jego zniwelowanie. Leczenie rozchwianych zębów należy rozpocząć od ustalenia przyczyny ruchomości. Najczęściej jest to próchnica i powikłania związane z nią albo nieleczona parodontoza. Wpływ na to, że pacjent odczuwa ruszające się zęby stałe ma także i to, jakie urazy zębów przebył i w jaki sposób dotychczas jego uzębienie było leczone. Często problem ten wynika z zaciskania i zgrzytania zębami lub pojawia się jako efekt uboczny leczenia ortodontycznego.

Stomatolog po określeniu, dlaczego zęby się chwieją, podejmuje ich leczenie, którego celem jest wzmocnienie struktury zęba lub tkanek, które go otaczają. Ma to prowadzić do utrzymania zęba w nieruchomej pozycji. Jednocześnie stomatolog powinien powziąć kroki prowadzące do szybkiego wyeliminowania przyczyny ruchomości zębów.

Nie trzeba martwić się ruchomością fizjologiczną zębów. W każdym innym przypadku leczenie jest konieczne, aby chwiejący się ząb po prostu nie wypadł.

Comments are closed.