Ekstrakcję wykonuje się najczęściej wtedy, gdy ząb jest na tyle zniszczony, że nie można go odbudować ani za pomocą leczenia zachowawczego, ani protetycznego. Dotyczy to między innymi zębów z głęboką próchnicą, złamanych poniżej linii dziąsła lub poważnie uszkodzonych w wyniku urazu. W bardziej skomplikowanych przypadkach konieczne mogą być Хірургічныя выдаленні зубоў, podczas których lekarz uzyskuje dostęp do zęba przez nacięcie dziąsła, a niekiedy również częściowe usunięcie otaczającej go kości.

Czasami zabieg jest potrzebny, aby zapobiec dalszym problemom. Przykładem są ósemki, które wyrzynają się pod nieprawidłowym kątem, uciskają sąsiednie zęby, pozostają częściowo lub całkowicie zatrzymane albo powodują nawracające stany zapalne dziąseł. W takich sytuacjach często przeprowadza się właśnie ekstrakcje chirurgiczne. U młodszych pacjentów usunięcie zęba może być również wskazane wtedy, gdy blokuje on wyrzynanie się innego zęba lub gdy ortodonta potrzebuje dodatkowego miejsca w łuku, aby skutecznie przeprowadzić leczenie.

Każdy przypadek traktujemy indywidualnie. Zdarza się, że zamiast usuwać ząb, można go jeszcze wyleczyć lub odbudować. Dlatego tak ważna jest konsultacja poprzedzona wykonaniem zdjęcia RTG zębów або tomografii CBCT.